🛑दिपावली सेवा संच विषयी माहिती व वेळा🛑

आर्थिक उन्नतीसाठी दीपावलीच्या काळात करावयाची सेवा व पाळावयाची आचारसंहिता आपल्या सेवेकऱ्यांना चतुर्विध पुरुषार्थ साध्य होण्यासाठी परमपूज्य गुरुमाऊलीं विविध सेवा आपणाकडून करून घेत आहेत. दीपावलीचा काळ हा लक्ष्मी मातेच्या सेवेचा अतिउच्च काळ आहे. जर परमपुज्य गुरुमाऊलींनी सांगितल्याप्रमाणे खालील नियमांचे पालन करुन दिपावलीत सेवा केली, तर गुरुमाऊली व श्री स्वामी समर्थ महाराजांचा कृपादृष्टीमुळे आपणा सर्वांच्या घरावर लक्ष्मी मातेची विशेष कृपा होईल.

🛑 दिपावलीची सेवा करावयाचा कालावधी 🛑

👉प्रारंभ- सोमवार दि. 17 ऑक्टोबर 2022 कालाष्टमी)

👉समाप्त- सोमवार , दि. 24 ऑक्टोबर 2022 अमावस्या)

🛑या नऊ दिवसात दररोज करावयाची सेवा🛑

🌺घराच्या प्रवेशद्वाराजवळ गायत्री पद्म व लक्ष्मी पद्म रांगोळी काढावी व प्रवेशद्वाराच्या दोन्ही बाजूस रांगोळीने गाईचे व लक्ष्मीचे पावले काढून रांगोळीवर हळद-कुंकू वाहावे.

🌺दररोज देवांसमोर गायीचा शुद्ध तुपाचा दिवा व धूप लावावा व घरात गोमूत्र शिंपडावे.

🌺 अभिषेक – अष्टमी ते अमावस्येच्या दरम्यान कुलदेवतेच्या टाकावर १ किंवा १६ वेळा श्रीसूक्त म्हणून अभिषेक घ्यावा.तसेच स्वामी महाराजांच्या मूर्तीवर १ किंवा १६ वेळा श्रीसूक्त/पुरुष सूक्त अभिषेक करावा व मूर्तींना अत्तर लावावे मूर्ती नसल्यास फोटोला अत्तर लावा.

🌺 कुंकू मार्चन – दि. 17 ऑक्टोबर 2022 रोजी कुंकू मार्चन करावे. कुलदेवतेचा टाक ताम्हानात ठेवून त्यावर पाच बोटांनी १०८ वेळा मंत्र म्हणून कुंकू वहावे व व तेच कुंकू कपाळी लावावे.

🌺 भारीत रक्षा – अष्टमी पासून ते अमावस्या पर्यंत रोज सायंकाळी हातात यज्ञाची विभूती व पिवळ्या मोहरी हातात घेऊन त्यावर कालभैरवाष्टक ११ वेळा, वल्गा सुक्त – १ किंवा ११ वेळा, श्री स्वामी समर्थ मंत्र १ माळ म्हणावे. भारीत रक्षा घराच्या चौफेर टाकावी यामुळे घराचे वर्षभर संरक्षण होते.

🌺 कमळगठ्ठा मणींची सेवा- अष्टमी पासून ते अमावस्या पर्यंत या ८ दिवसात कमळगट्टाचे दररोज २ मणी हातात घेऊन
षोडशी मंत्र-१६ वेळा, श्री स्वामी समर्थ मंत्र-१ माळ, कमलात्मक मंत्र-१ माळ
हि सर्व सेवा करावी व ते मणी एका डबीत बाजूला ठेवावेत. अशी १६ मण्यांची रोज दोन याप्रमाणे ८ दिवसात सेवा पुर्ण करावी.

🌺 यज्ञहवन –
शेवटी अमावस्येच्या दिवशी नेहमीप्रमाणे दोन मणींची सेवा झाल्यानंतर घरात एखाद्या लोखंडी पाटिवर यज्ञकुंड पेटवावे. त्यात अग्नी प्रज्वलित झाल्यानंतर श्री स्वामी समर्थ मंत्र ११ वेळा, गायत्री मंत्र २४ वेळा, नवार्णव मंत्र १६ वेळा या सर्व मंत्रानी गायीच्या तुपाने “स्वाहा” म्हणून स्वाहाकार करावा.
तोपर्यंत डबीतील 16 कमळ गठ्ठयांचे मणी गाईच्या तुपात भिजत ठेवावेत.

वरील मंत्रांच्या स्वाहाकारा नंतर पुन्हा कमलात्मक मंत्र १६ वेळा म्हणून कमळगठ्ठयाचा प्रत्येकी १ मणी अग्नीवर “स्वाहा” म्हणून टाकावा.
या सेवेमुळे वर्षभर आर्थिक स्थिरता मानसिक शांती उन्नती होते.

टीप : माझ्या कडे सदर संच उपलब्ध केल्या जाईल

श्री स्वामी समर्थ

वटसावित्री

नवीनच लग्न झालेल्या एका मित्राकडे बसलो होतो. सहज विषय निघाला. त्या दिवशी वटसावित्रीची पौर्णिमा होती. मी सहज नवीन वहिनींना प्रश्‍न केला, काय वहिनी! झाले का बुकिंग? तर ती फणकार्‍यात म्हणाली मी विज्ञाननिष्ठआहे.असल्या अंधश्रद्धांवर माझा विश्‍वास नाही.
सगळेच हबकले. मित्राच्या चेहर्‍यावरचे भाव, ‘सांग बाबा काही समजावून!’ असे होते. मग म्हणालो ‘वहिनी’ बसा! विज्ञाननिष्ठा म्हणजे काय हो?

कोणत्याही गोष्टीची कार्यकारणमीमांसा समजून घेतल्याशिवाय त्यावर विश्‍वास न ठेवणे हेच ना? त्या म्हणाल्या हो! बरोबर.
मी म्हणालो, मग आता सांगा वडाचीच पूजा का करायची? आंबा, फणस, जांभूळ वा बाभळीची का नाही? मी म्हणालो,

मला काय माहिती? म्हटले जाऊ द्या. ज्येष्ठ पौर्णिमेलाच का करायची श्रावणी वा माघ पौर्णिमेला का नाही? ती पुन्हा म्हणाली, मला काय माहिती? मग मी म्हणालो, हे काहीच माहिती नाही? कधी समजून घेण्याचा प्रयत्नही केला नाही! तर मग ‘अंधश्रद्धा’ कशाच्या आधारावर घोषित करता? बिचारीजवळ उत्तर नव्हते. अनेकांजवळ नसते.
शेवटी म्हणाली तुम्हीच सांगा. म्हटलं ऐका.

जगात सर्वात दाट सावली असते वडा ची. वडाच्या पारंब्यांमधून अखंड पाणी टपकत असते. त्यामुळे वडाखालील जमीन सदैव ओलसर असते. याचसाठी वडाची सावली अद्भुत गुणकारी आहे, हे सांगताना सुभाषितकार म्हणतात-
कूपादेकं वटच्छाया तथा मृद्निर्मितंगृहम्‌
| शीतकाले भवदुष्णं उष्णकाले तु शीतलम्‌
|अर्थात विहिरीचे पाणी, वडाची सावली आणि मातीचे घर उन्हाळ्यात थंड तर हिवाळ्यात गरम असते*. या *तीननी युक्त घर होते तोवर कूलर, एसी लागत नव्हता*.
*वडाचे वैज्ञानिक वैशिष्ट्य* जगात सर्वाधिक ऑक्सिजनचे उत्सर्जन करणारा वृक्ष आहे वड.

ज्येष्ठाच्या जीवघेण्या घुसमटी उन्हात लाकडे तोडण्यास गेलेला सत्यवान ऊन लागून पडला. गरमीने त्रासला. प्राणवायूच्या अभावाने कासावीस झाला. त्याला सत्यवतीने वडाच्या झाडाखाली आणले.
त्या सावलीत, त्या पारंब्यांच्या तुषारात, त्या थंडाव्यात आणि उपलब्ध सर्वाधिक ‘ऑक्सिजन’ युक्त स्थानी आल्यावर त्याचे प्राण वाचले. हे आहे पतीचे प्राण वाचविणे. बाकी पुराण कथा ‘रोचनार्था फलश्रुति:
|’ प्रकारातील समजायची असते. ज्या वडाच्या या गुणधर्मामुळे पती वाचला त्या वडाच्या प्रति कृतज्ञता व्यक्त करणे. निसर्गाला धन्यवाद देणे आहे वटपौर्णिमा!
ती म्हणाली याचा सात जन्मांशी संबंध काय? म्हटले ही देखील अशीच न समजता पसरलेली गोष्ट.
सात जन्माचा पुढच्या जन्माशी काहीही संबंध नाही. हा जीवशास्त्रीय विश्‍लेषणाचा भाग आहे.
जीवशास्त्र सांगते आपल्या शरीरात पेशी सतत परिवर्तित होत राहतात. जुन्या मरतात नव्या जन्मतात. सतत बदल घडत राहतो.
संपूर्ण शरीरातील सगळ्या पेशींचे परिवर्तन व्हायला काळ लागतो १२ वर्षे. म्हणून तर ‘तप’ १२ वर्षे. नवीन तयार होणारी प्रत्येक पेशी तप:पूत असावी म्हणून १२ वर्षे तपश्‍चर्या.
१२ वर्षांत सगळ्या पेशी बदलतात. जणू पुनर्जन्म. सगळ्या नव्या पेशी. नवा देह.

असा ७ वेळी जन्म अर्थात १२x ७=८४ वर्षे. पूर्वी विवाह व्हायचे १६ व्या वर्षी. त्यावेळी नववधू प्रार्थना करायची ‘साताजन्माची सोबत असू दे!’ अर्थात पती १६+८४=१०० वर्षे जगू देत.

शतायुष्याच्या प्रार्थनेसह निसर्गाच्या कृतज्ञतेचा सोहळा आहे. वटपौर्णिमेला सावित्रीला हे वटमाहात्म्य माहिती होते म्हणून तिचा सत्यवान वाचला.
आपण ‘वट’ तोडले तर आपल्या सत्यवानांचे काय? याचा विचार करण्याचा दिवस आहे ‘वटपौर्णिमा!’

खूपच छान माहिती 👌🙏
नक्की वाचा 🙏

काही लोकांनकडून कधी कधी विचारणा केली जाते की, हिंदू धर्मात नेहमी उपासना पध्दतीबद्दल आणि कुलदैवत-कुलाचाराबद्दल सांगितले जाते, पण जगात असे कितीतरी धर्म पंथ आहेत, ज्यांच्यात कुलदेवताच नाहीत, मग अश्याना कुलदोष, कुलदैवतांचे त्रास का नाही होत..???

ह्यांचं कसं सुरळीत चालतं, ह्यांना का काही असला त्रास होत नाही..??

खरेतर हे प्रश्न चूक नाहीत म्हणून ह्याचे उत्तर शोधायचा प्रयत्न केला, कदाचित हे उत्तर एकांगी ठरेल परिपूर्ण म्हणता येणार नाही पण काही अंशी समर्पक वाटते.

उत्तर: हे सर्व इतर धर्मीय सामुहिक उपासना न चुकता करतात, म्हणून परमेश्वरी तत्व ह्यांना सांभाळून घेते.

आपले हिंदू धर्मीय सामूहिक उपासना करत नाहीत.

उलट जिथे सामूहिक उपासना होत असेल तिथे जायला सर्वात कंटाळा करणारा समाज म्हणजे आपला समाज.

सामूहिक उपासना खरंतर आपल्या वैदिक धर्मातील गुरुकुळातून उत्पन्न झालेली प्रार्थना व्यवस्था आहे.

सामूहिक उपासना ही सर्व धर्मात साप्ताहिक अर्थात आठवड्यातून एकदा अर्थात 7 दिवसांनी केली जाणारी उपासना आहे.

7 दिवसानीच का?? कारण सामूहिक उपासनेची स्पंदन 7 दिवस टिकतात, 8व्या दिवशी ही स्पंदन recharge करणे आवश्यक असते. आपण जेव्हा एकत्रित येऊन उपासना करतो तेव्हा जितके उपस्थिती असेल तितक्या प्रमाणात उपासनेची स्पंदन आपल्याला मिळतात.

समजा एखाद्या मंदिरात रामरक्षा पठण चालू आहे, तिथे 50 जण बसलेले आहेत, एका माणसाच्या रामरक्षा पठणाने 10 ग्राम स्पंदन तयार होत असतील तर तिथे 50 माणसे असल्यामुळे ही स्पंदने 50× 10= 500ग्राम स्पंदने प्रत्येकाला प्राप्त होतील. एका माणसाला 500 ग्राम स्पंदन प्राप्त करायला 50 दिवस रामरक्षा म्हणावी लागेल तर सामुहिक उपासनेत एका वेळी 50 दिवसांची प्राप्ती करता येते. पण ही प्राप्ती टिकवून ठेवण्यासाठी आपल्याला 8 व्या दिवशी एकत्रित येऊन उपासना करणे जरुरीचे आहे, ह्यात जेव्हा नियमितपणा येतो तेव्हा अडचणी आपोआपच सुटताना दिसतात. बंद झालेले मार्ग आपोआपच खुले होताना दिसतात.

जेव्हा एखाद्या भूमीवर सामूहिक उपासना सतत चालू असते तेव्हा त्या भूमीचे दोष नाहिशे होऊन, नैसर्गिक आपत्ती पासून आपोआपच संरक्षण भेटते. समाजाचे..देशाचे सामुहिक प्रारब्ध सौम्य होते. कोरोना काळात सामुहिक उपासना नियमितपणे करणाऱ्या लोकांवर कोरोनाचा प्रादूर्भव तीव्रतेने दिसला नाही. उपासनेमुळे / प्रार्थनेमुळे तुमच्या प्रारब्धात बदल घडतात. सामूहिक उपासनेमुळे साधकांचे वैयक्तिक प्रारब्ध हलके होते. किंवा त्याची तीव्रता कमी होताना दिसते.

ख्रिस्ती आणि मुस्लिम बांधवांकडून काय शिकावं?? तर त्यांची सामूहिक उपासनेप्रति असलेली निष्ठा.मुस्लिम शुक्रवारी आणि ख्रिस्ती रविवारी आपल्या धार्मिक स्थळावर आवर्जून जातात

ही तळमळ आपल्या लोकांमध्ये दुर्दैवाने नाहीये. आपल्याकडे आरती ला मंदिरात जेमतेम ची हजेरी!!!

जेव्हा एखादी व्यक्ती उपासना करते तेव्हा त्याला फळ देणं परम तत्वाला बंधनकारक ठरते. मग उपासना कुठल्याही स्वरूपाची असो.
सामुहिक उपासनेत प्रचंड बळ असते. त्यामुळेच भौतिक आणि आध्यात्मिक गरजा पूर्ण होतात.आमचे स्वाध्यायाचे प्रणेते अर्थात पांडुरंग शास्त्री आठवले सांगतात की आठवड्यातला एक तास जरी सामूहिक रित्या देवाला दिला तरी संपूर्ण आठवडा प्रसादरूप होतो

मग प्रश्न पडतो आपल्यात सामूहिक उपासना ही पद्धतच नव्हती का?? सामूहिक उपासना हीच भारतीयांची अख्ख्या विश्वाला देणगी आहे. पण जाती-पाती च्या खुळचट संकल्पनांमुळे सामूहिक उपासना बंद पडली. आपल्या आपल्यातच आपण इतके जुंपलो आहोत की आपल्याला संस्कृतीचाच विसर पडलाय.

कुळाचार आणि कुलदेवतेची उपासना ही सामूहिक पद्धतीनेच केली जायची. अजूनही काही कुटुंबांमध्ये कुलदेवतेच्या वारा च्या दिवशी तळी भंडार, आरती स्तोत्र वाचन इत्यादी केले जाते पण हे प्रमाण अतिशय कमी आहे.

मंदिरात ठराविक वारी जमून सामुहिक उपासना हल्ली काही लोकांनी सुरू केली आहे. ह्या उपासनेला नियमितपणे जावे. तुमचे वैयक्तिक दैवत, उपासना जे काही असेल ते खंडित ना करता !!!
आत्ताच्या भयानक काळात सामूहिक उपासना अतिशय गरजेची आहे. एक अदृश्य संरक्षण कवच प्राप्त सहज होऊन जाते. इतर धर्मीयांकडे तर मंत्र ही नाही, आपल्याकडे तर बीज मंत्र आणि सिद्ध स्तोत्रे आहेत, ते आपल्याला भारी पडतात कारण एकच सामूहिक उपासना, आपल्या स्तोत्रांची मोठ्या प्रमाणात नियमितपणे सामूहिक आवर्तने होऊ लागल्यास धर्म प्रसारात ह्याचे किती मोठे बळ प्राप्त होऊ शकेल ह्याचा ज्याने त्याने विचार करावा!!!

कुलाचार काय असतो

जय श्री राम🚩🚩🚩🚩