गंध मातीचा ओला
संग पाऊस आला
माझ्या अंगणी गं बाई
आज मोगरा फुलला
छुळुक वार्याची गं शांत
धुंद झाला आसमंत
सखा आहे हा पाऊस
सखीनदी विसरे भ्रांत
किती आसुसले होते
सख्या तुझ्या येण्यासाठी
धणधाण्य सुख संपत्ती
घेऊनि ये माझ्या साठी
तुझ्या येण्यानिच होते
माझ्या घराचे गोकुळ
तुझ्या साठी सर्जा राजा
शेतकरी ही आतुर
सांग सावळ्या मुरारी
कशी आहे याची रीत
ऊन सावली सारखी
दाखवतो न्यारी प्रित.
सौ.कादंबरी कमलाकरराव कादी. शिवना.
Tag: Poem
-
पाऊस आला
-
कर्म
…संकटांना सामोरं जाणं
हा तुझा धर्म
नितळ मनाने करत जा तु
फक्त तुझे कर्म….आयुष्य म्हणजे नसतोच कधी
फक्त दुःखांचा खेळ
सुखाचीही आपल्या आयुष्यात
ठरलेली असते वेळ…संकटातील सहनुभूतीही
जागृत करते मन
अनुभव रुपी गुरुंची शाळा
म्हणजेच आपल जीवन.
